สวัสดีครับทุกๆคนสบายดีกันหรือเปล่าไมได้เจอกันนานเลยนะเนี่ย ตัวผมนั้นก็เรื่อยๆอ่ะรู้สึกเพลียๆนิดหน่อย แต่ก็ไม่เป็นไรผมยังสามารถดำรงชีวิตต่อไปได้ แค่เหนื่อยกายอ่ะเนอะไม่เท่าไรหรอก แต่ถ้าเหนื่อยใจนี่สิเรื่องใหญ่เลยล่ะ ผมจะบอกว่าตั้งแต่ที่ได้เจอกันครั้งที่แล้วนั้นมีเหตุการณ์เกิดขึ้นกับผมมากมายเลยครั้นจะเล่าให้ฟังทั้งหมดมันก็ใช่เรื่อง เพราะว่ามันคงจะยาวเหยียดจนอ่านไม่รู้เรื่องกันเลยทีเดียว อันที่จริงแล้วผมก็ไม่ได้อยากจะมาเจอพวกคุณในสภาพนี้เลย ต้องยอมรับกันตามตรงว่าตอนนี้ผมรู้สึกไม่ค่อยจะดีสักเท่าไรเลย ผมหมายถึงความภาคภูมิในและความศรัทธาในตัวผมเองมันเริ่มเหือดหายอีกแล้ว พวกคุณคงจะเบื่อกับปัญหาประจำของผมเสียแล้ว มีเรื่องราวมากมายที่ทำให้ผมกลับมาคิดอีกครั้งว่า The Voices เป็นที่ของผมจริงหรือ... ไม่ใช่ว่าผมอยู่แล้วจะไม่มีความสุขนะ ผมมีความสุขมาก The Voices เป็นวงที่เราสามารถไว้วางใจเพื่อนๆที่ร้องไปพร้อมๆกับเราว่าพวกเขาจะเข้าใจเหมือนกันกับที่เราเข้าใจและร้องไปด้วยกัน แต่...ความคิดเดิมๆก็ได้หวนกลับมาเหมือนตอนที่อยู่ที่ Jakarta อีกครั้ง
"เราเป็นใคร" 
"เรากำลังทำอะไรอยู่"
ในThe Voices ที่มีนักร้องที่มีคุณภาพที่เราไว้วางใจได้แล้ว...
เราล่ะ...
ทุกๆคนเขาไว้วางใจเราเหมือนกับที่เราไว้วางใจพวกเขาเหรอเปล่า มันเกิดข้อกังข้าขึ้นในใจ
"เราเองก็ไม่ได้จบ Voice Major ความรู้ทางดนตรีก็แค่หางอึ่ง..."
เรากำลังทำให้ทุกคนต้องเหนื่อยหรือเปล่า...
เรากำลังเป็นตัวฉุดความเจริญของวงที่ผมรักอยู่เหรอเปล่า...
ผมเสียใจที่อาจจะทำให้ทุกคนต้องเหนื่อย...
แต่ผมอยากจะบอกว่าผมพยายามมาตลอดและพยายามที่สุดแล้ว...
พวกคุณจะรู้ไหมว่าผมรักพวกคุณแค่ไหน ผมศรัทธาในตัวพวกคุณแค่ไหน...
          ทั้งหมดทั้งปวงที่คิดพูดรู้สึกมาทั้งหมด รวมไปถึงระยะเวลาเกือบๆ 1 ปีเต็ม ที่ผมเคยมีความสุขเคยได้ไปร่วมทำอะไรที่มีเกียรติในฐานะตัวแทนประเทศไทย มันเป็นประสบการณ์ที่มีค่าจริงๆ แต่ก็คงใกล้จะถึงเวลาแล้วที่ผมคงจะต้อง Disqualify ตัวเองออกจากวงที่ผมรักที่สุด เพื่อนร่วมงานที่ผมรักที่สุด พี่ต้น พี่เต๋อ พี่นุ้ย พี่ตี้ พี่ฟา พี่จืด น้องกิ่ง น้องกิ๊ฟ น้องน้ำตาล น้องดรีม น้องมนตรี พี่ปอม และ คุณหมอ คงใกล้จะถึงเวลาแล้วจริงๆ (ผมไม่เคยนึกเคยฝันเลยว่าตัวเองจะเสียใจได้ขนาดนี้เมื่อได้คิดถึงเรื่องแบบนี้กับ Voices วงที่ผมเคยคิดว่าผมจะร้องไปยันแก่ยันเฒ่า) ที่ผมคงจะต้องไปเปิดโอกาสให้คนใหม่ๆที่เก่งกว่าได้เข้ามามีโอกาสในวงที่ดีที่สุดของประเทศไทย ถ้าวงที่ดีที่สุดของประเทศไทยมีผมอยู่มันก็ไม่ใช่วงที่ดีที่สุดในประเทศไทยน่ะสิ ผมคงจะไม่รอให้ทุกคคนต้องรู้สึกแย่กับผมจนต้องมานั่งไล่กันออก ผมอยากจะจดจำวง The Voices ที่ผมรักในสภาพนี้ไปจนวันที่ผมจะจากโลกนี้ไป ผมยังจำ Ian กับ Angie เพื่อนรักของผมได้ ขอบคุณพวกคุณน้าที่ช่วยผมและเป็นมิตรกับผมตลอดมา

คงจะใกล้จะถึงเวลานั้นแล้วจริงๆ สู้ต่อไปนะ The Voices...